„Płyńmy tam, gdzie nie było wciąż nas” – ten cytat z utworu „Boski wiatr” może posłużyć za myśl przewodnią najnowszej płyty zespołu Perły i Łotry – „Łotry.eu”.

Jaki kierunek obrali tym razem tyscy szantymeni? Po wysłuchaniu długo oczekiwanego (ostatnia płyta „Missa” ukazała się w 2006 roku) wydawnictwa, odpowiedź jest jednoznaczna – Perły wybrały „szantę szołmeńską”. Gatunek stosunkowo nowy, a zatem wzbudzający zainteresowanie publiczności. Co za tym idzie – chętni do jego uprawiania ustawili się w długiej kolejce.

Mogłoby się wydawać, że „szołmeństwo” w dobrym stylu to domena Pereł. Nawet hip-hop potrafili wpleść w szantę i nie dostali od nikogo pomidorem w twarz. Teraz jednak „europejskie Łotry” zasiliły szeregi szantymenów, którzy muzykę mórz umieją firmować w świecie jak Sowińska Polskę w Europie.

Hip-hop na sukces
Przejdźmy jednak do rzeczy. Tytuł krążka sugeruje, że Łotry otworzyły okno na kontynent nasz zjednoczony i przemielą jego morskie pieśni w sobie tylko znany sposób, jak to zrobiły w „Sieci” czy „Burzy”. Nic bardziej mylnego. Panowie skupili się bardziej na marketingu niż na muzingu i przypominają światu, że jako jedyny polski zespół wystąpią w maju na irlandzkim festiwalu w Cobh (przekaz jasny – zespoły Banana Boat i Siudma góra rok temu się nie spodobały).
Chyba że za ukłon w kierunku Europy mamy uznać otwierający płytę utwór „Panny z St Malo” (tak, skądś to znamy – wcześniej była „Francuzka”), który jest żywcem „zainspirowany” bretońskim kawałkiem marynistycznym. Jedynie Michał Gramatyka nad tekstem popracował (a raczej sparafrazował). Można podejrzewać też, że pomysłem wspomnianego Doktora było przerobienie na hip-hopowy song… pieśni "Johny I Hardly Knew Ya". Nie ma się czemu dziwić – w końcu przypomniany przez Sąsiadów utwór święci triumfy na festiwalach, m.in. na tegorocznym Shanties w Krakowie.

Zużyty powielacz
Skoro już przy Krakowie jesteśmy. To właśnie podczas Shanties nadfrunęła pierwsza jaskółka zmian i – jak się okazuje – przyniosła wiosnę. A jaką wiosnę w tym roku mamy, każdy widzi. Perły bowiem podczas koncertu pieśni kubryku wtargnęły na scenę w negliżu, który boleśnie ukazał nie tylko awersję do siłowni niektórych członków zespołu, ale też brak ciekawych pomysłów.
Najwidoczniej panowie zainspirowani przez Maćka Jędrzejko użyciem brzucha jako scenicznego rekwizytu, postanowili powtórzyć sukces kolegi z zagranicy. A że z mobilnością jeszcze mają problemy, to… sami widzieliście.
Zespołowi Banana Boat pozazdrościli też miana „najlepszego szołtwórcy”, bo i cała płyta wydaje się kalką z pieśni duetu „Jędrzejki&spóka”. Powielają nie tylko ich, ale i siebie – zamiast „Burzy” mamy „Grzmot”, zamiast „Starego lądu” – „Nowy ląd”. I tak dalej… Wszystko zaśpiewane równo, ale bez uczucia. Aranżacje jakie były, takie są. Jednym słowem – nihil novi.

W złotym papierku
W Krakowie niby piski i brawa były, ale jak wszyscy się wyspali, to czar prysł niczym bańka mydlana. Podobnie jest z płytą. Czytając spis starych-nowych utworów, przypominamy sobie dobrze znane kawałki, uwagę przykuwa kolęda nagrana z tyskim chórem God’s Property i bonus – zapis ubiegłorocznego jubileuszu zespołu. Kiedy jednak się jej przesłucha, ma się wrażenie, że już wszystko było, tylko się inaczej teraz nazywa. W końcu show must go on, nawet gdy pomysłów brak...

Na zdjęciu: Okładka płyty "Łotry.eu".