To była fantastyczna impreza. Przez pierwsze kilka godzin. Leniwie przyświecało słoneczko, włosy targał lekki wiaterek, ze sceny płynęły przyjemne dźwięki żeglarskiej muzyki. Jak się okazało - miłe złego początki...

Konkurs zrelacjonowaliśmy tutaj. Siłą rzeczy, pisząc relację na żywo nie byliśmy w stanie podać laureatów - czynimy to niniejszym. Pierwsze miejsce, rewelacyjnie dysponowani Znienacka Projekt, za nimi Może i My oraz dziewczęta i męskie rodzynki z grupy Happy Crew. Konferansjerka Bartka Kiszczaka zwanego Wypłoszem wbijała w nadjeziorny piach. Podobnie jak teksty Sławka i skrzypce Ani. Nagroda ze wszech miar uzasadniona.

Nie dane jednak było nam cieszyć się występami "gwiazd". Kiedy na scenę wchodzili polscy Irlandczycy z grupy Stonehenge, jezioro już zasnuwało się ciężkimi chmurami. A potem, przy czwartym utworze, zaczął się armageddon. Koncert przerwano w ostatniej chwili. Wściekły wiatr, zmieszany z deszczem, uderzył w namioty, w ludzi, w scenę. Ze wszystkich sił trzymaliśmy zadaszenie stanowiska akustyka, broniąc go przed potokami deszczu. Widzieliśmy jak uderzona nagłym podmuchem scena uniosła się parę centymetrów nad ziemią. I to mimo, że na jej deskach uwijali się jak w ukropie pracownicy techniczni i zabezpieczający sprzęt strażacy. Na szczęście opadła. Na szczęście sie nie przewróciła.

Po burzy, na scenie ogłoszono werdykt jury. Zbici w gromadę artyści śpiewali szanty. Bez prądu, bez nagłośnienia, na kilkadziesiąt głosów. Jak za dawnych lat.

Imprezę kończyliśmy w hotelu. Tam swoje minikoncerty zagrali Orkiestra Samanta, laureaci oraz Perły i Łotry.